Soreie Mehr - Article

چگونه ادبیات انقلاب را ثابت کردیم؟

28 ارديبهشت 1389

چهار پنج سال پيش حوزة هنري فقط دو يا سه رمان داشت، ولي اكنون اين عدد دورقمي شده است. رمان‌هايي هم هست كه در مورد آن‌ها وسواس به خرج رفته و اين‌گونه نبوده كه هر رماني با هر موضوعي منتشر شود. اين امر قطعا با برنامه‌ريزي بوده كه حالا به اينجا رسيديم که چندین رمان موفق و خوب داشته باشیم. از هشت سال پيش، دغدغه اصلي من، در مرکز آفرینش های ادبی ، راه‌اندازي دوباره‌ رمان‌نويسي بود. يعني رماني كه از مدت‌ها پيش جریان آن شروع شده، ولي بنا به دلايلي متوقف شده بود و كمتر دوستان نویسنده به سراغِ اين ژانر ادبي (رمان) مي‌رفتند. در حالی که ما به این ژانر ادبی نياز داشتيم، بنابراین زمينه‌ها را فراهم كرديم و بعد از هشت سال فكر مي‌كنم هفت هشت مورد رمان خوب داريم که مي‌‌توان گفت داشتن آنها در زمان حالا بدون برنامه نبوده است.

اما اگر درباره این برنامه‌ها بپرسيد باید بگویم اول اينكه دغدغه نوشتن رمان را در نويسندگان زنده كرديم. از سويي بايد وضعیت خروجي رمان هم درست مي‌شد و کار انتشار اثر هم به شکل مناسبی اتفاق می افتاد. اما دست ما خالی نبود ، ما يك سابقه در كارگاه رمان حوزه هنري داشتيم ، يك زماني كارگاه رونق خوبي پيدا كرد و نويسندگان خوبي به كارگاه روي آوردند، و داشتيم به نقطه‌ خوبی در دهه هفتاد مي‌رسيديم. متأسفانه از وقتي انتشارات حوزه هنري مشكل پيدا كرد و كتاب‌ها را چاپ نكردند دوباره از رونق آن كاسته شد و رسيديم به ركود. اين بود كه ما مي‌دانستيم يكي از عوامل اصلي آن رکود، بحث نداشتن یک خروجي و انتشارات حرفه‌اي بود. پس يك كار مهم صورت گرفت و انتشارات سوره مهر تأسيس شد.انتشارات قبلی تعطيل شد و سوره مهر تأسيس شد. دوستان ما در سوره مهر در اطلاع رسانی ، تبلیغ و بازاريابي ، حرفه‌اي كار كردند . این امر يكي از دلايلي بود كه در واقع باعث شد که نویسندگان دوباره به رمان توجه کنند و اين دغدغه در آنها ايجاد شد . به عبارتی قبول کردند که اگر مطلب بنويسند، مشتري و مخاطب دارد. در همین راستا سلسله جلساتي براي نوينسدگان برگزار شد. برنامه‌هايي براي آن‌ها فراهم مي‌شد كه مؤثر بود.

اما گفته شد كه يكي از عوامل موفقیت امروز ، ايجاد انگيزه براي نويسندگان بود. شاید سوال شود که اين ایجاد انگيزه به چه صورت بود؟ پاسخ این است که در موضوعات مختلف فرق مي‌كند؛ اما مهم تر از هر مسئله ای این بود که دلیل از بین رفتن انگیزه نویسندگان ما این بود که آنها گمان می کردند که مخاطب ندارند. به هر حال هر نويسنده دنبال مخاطب است. اینکه بداند اقعاً اثرش مخاطب دارد و يا برعكس. اگر به اين نتيجه برسد كه اثرش مخاطب ندارد، اين براي نويسنده مصيبت است. متأسفانه اين اتفاق افتاده بود و درست هم نبود، و دوستان به اين نتيجه رسيده بودند كه ادبيات انقلاب و هنرِ انقلاب مخاطب ندارد.در برخي جلسات هم اين موضوع را بيان مي‌كردند ، بطوریکه معتقد بودند باید آن را پذیرفت. متأسفانه اين مسئله جوِ غالب دهه هفتاد بود. ولي ما وقتي كار را شروع كرديم واقعاً اين باور را نداشتيم، لذا گفتيم كه اين جو را مي‌شكنيم و شكستيم. بايد اين جو را عوض مي‌كرديم تا به دوستان ثابت كنيم كه ادبياتِ انقلاب و هنرِ انقلاب اتفاقاً بيش‌ترين مخاطب را دارد که خب حالا شما می بینید که چه رمان های خوبی در این حوزه نوشته شده که بسیاری از آنها مخاطب خوبی دارد.

» نسخه قابل چاپ » ارسال خبر برای دوستان

New Page 1


	خانه \| فروشگاه \| مجلات \| کتاب \| اخبار \| گزارش ها \| گفتگوها \| مقالات پدیدآورندگان \| محصولات \| کتاب ریگان \| جستجو \| ارسال کارت الکترونیکی
	ویژه نامه \| حوزه هنری \| آلبوم عکس \| آیینه نشر \| تالار افتخارات \| درباره ما \| ارتباط با ما
	خانه » مقالات » مقاله کاربر: مهمان • (خالی)